Łączna liczba wyświetleń

poniedziałek, 10 listopada 2014

Jestem w rozsypce....

.... ogólnie, totalnie i mam nadzieję, że tylko przejściowo...
Nie ma z tym stanem nic wspólnego nadchodząca zima, ani krótszy dzień, ani sama nie wiem co...
Dziewiarska rozsypka polega na tym, że ja, zawsze cierpliwie kończąca jedną robótkę zanim zaczęłam drugą, nagle mam rozpoczętych kilka! I to nie dwie, ale trzy, w tym czasie zrobiłam coś tam mniejszego i już przygotowałam następne motki, bo nagle mam nowy plan. Nigdy, ale to nigdy tak nie robiłam. I było mi z tym dobrze. Co spowodowało tę zmianę? No nie wiem... naprawdę nie wiem.
Przeszkadza mi taki stan rzeczy. Nie wiem za co się złapać. Kiedy poświęcam czas jednej, mam wyrzuty sumienia, że inne leżą.
Bo tak naprawdę, to chyba wyrzuty sumienia mnie do tego skłoniły.
Najpierw zabrałam się za dłubaninkę, której próbkę pokazałam poprzednio. Jednak wolno mi szło, miałam wrażenie, że długo niczego nowego nie zacznę, a tu tyle pomysłów czeka. Postanowiłam, że to będzie taka robótka podróżna, noszona w torebce, póki mała, może być przeznaczona na specjalnie okazje, typu czekanie gdzieś na coś.... Okazało się, że to ona czeka... bo ja nie wychodzę z domu... ale o tym za chwilę.


W tym czasie rozpoczęłam sweter, który miał już ze cztery wersje, ale każda nieudana. Od dawna szukałam idealnego wzoru. Nic mi nie pasowało. Nagle doznałam olśnienia przeglądając Wasze blogi. Zobaczyłam coś, co przykuło moją uwagę na tyle mocno, że szybko chwyciłam za druty, żeby mi nie przeszło :))) Szczegóły ujawnię innym razem, kiedy dokończę pracę, ale na razie końca nie widać...nie widać....nie widać.... (Szczerze mówiąc, skończyłam go, ale rękawy mi się nie podobały i sprułam je, jednak miałam już zaczętą kolejną robótkę)....


Jak wiecie, oprócz drutowania, lubię pojeździć rowerem lub pobiegać. Pogoda sprzyja, więc trzeba korzystać. Co prawda szybko robi się ciemno, ale przecież są oświetlone miejsca, a poza tym obiecałam sobie, że będę biegać dopóki nie zrobi się za zimno. Wprawionym biegaczom nie przeszkadza ani deszcz, ani śnieg, trzeba tylko dobrać odpowiednie ubranie, ale ja nigdy w takich ekstremalnych warunkach nie szalałam zbytnio. Korzystając z ciepłego wieczoru, wybrałam się na szybki spacer. Czułam się dobrze, energia mnie rozpierała, więc zaczęłam biec. Uwielbiam to!
Tym razem nie poszłam na stadion, bo tam akurat jest słabo oświetlone, ale na naszą nową, piękną obwodnicę. Niestety, po jakichś czterech kilometrach od domu, niefortunnie powinęła mi się stopa i upadłam. Poczułam okropny ból w kostce i zauważyłam, że gwałtownie puchnie. Cóż...miałam już to kiedyś dwukrotnie i dobrze wiedziałam, że sama do domu nie wrócę. Tym razem było o wiele gorzej, opuchlizna większa niż zwykle i ból mocniejszy. Po chwili wahania i za usilną namową męża, wezwałam pogotowie... Dwie godziny później kuśtykałam do domu ze świeżutkim gipsem...
Na razie dostałam trzy tygodnie zwolnienia od jednego chirurga, ale drugi już mi zapowiedział, że gips ponoszę z pięć lub nawet sześć tygodni, a leczenie potrwa pół roku!
Zatem od dziesięciu dni leżę grzecznie w łóżeczku, troszkę śmigam po domu, ale wtedy ból się nasila, więc szybko wracam .... i dziergam :))))
Właśnie w tych okolicznościach zabrałam się za mój kolejny wyrzut sumienia- a mianowicie fajną włóczkę w niefajnym kolorze. O tym też opowiem w następnym wpisie, jeśli robótka doczeka się końca. Włóczka jest bardzo cienka i używam drutów 2,75mm, więc to potrwa. Ale wygląda na tyle dobrze, że na tym sweterku aktualnie się skupię. Niefajny kolor otoczyłam innymi, ciekawszymi i humor mi się poprawił :)))


Z mniejszych form, wykonałam w ramach testowania trzy wersje otulacza, ale zdjęć na razie nie pokażę. Zresztą, jednej z tych wersji już nie ma, bo została spruta... Włóczka od dawna leżąca w pudłach, nagle wydała mi się niezwykle interesująca, a tego koloru już nigdzie nie ma.
Ba! Nawet zabrałam się za robienie swetra, bo tak bardzo mój zachwyt urósł, ale .... spojrzałam w lustro, popukałam się w czoło i grzecznie odłożyłam motki...
Proszę zatem o wyrozumiałość i współczucie (mam na myśli to robótkowe niezdecydowanie), a ja ze swej strony postaram się szybko wszystko pokończyć, gipsu się pozbyć i do świata żywych powrócić... bo tak szczerze mówiąc, wolę mieć mniej czasu na dzierganie, chodzić do pracy i wrócić do obowiązków, niż nosić gips, nawet tak pięknie ozdobiony....

Pozdrawiam Was bardzo serdecznie i życzę nadal tak pięknej jesieni jaka jest u nas :)))







32 komentarze:

  1. Właśnie wróciłam z fb a tam gips też u Eli.U ciebie też gips ,czy to ta sama Ela czy może inna?
    Tak to bywa,kochana :) wszystko będzie dobrze:)tylko ten czas.Ja też w lipcu miałam wstawioną endoprotezę biodra i wydawało mi się ,że nigdy nie będzie normalnie:( Jest listopad a ja chodzę już do pracy:) jest ok. latam:)))))!!!!
    pozdrowionka cieplutkie Elu!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Anitko, to ta sama Ela :)))))
      Pozdrawiam Cię serdecznie i życzę ciągle dobrej kondycji :)
      Zaprosiłam Cię na FB, bo wtedy łatwiej do Ciebie zaglądać. Twój blog nie aktualizuje się na liście bocznej i czasami zapominam do niego zaglądać, a tam takie piękne rzeczy pokazujesz!

      Usuń
  2. Bardzo ale to bardzo mi przykro,że nóżka taka chora - ale wiesz drutki i szydełko wredoty chyba się cieszą:) .
    pozdrawiam cieplutko i życzę powrotu do zdrowia

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo dziękuję i również pozdrawiam :) A z tymi wredotami to trafiłaś w samo sedno...

      Usuń
  3. Ale Ci współczuję! Jedyny pozytyw w tym wszystkim to to, że może pokończysz wszystkie dziergadła :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Dziękuję bardzo. Całe szczęście, że jest chociaż jakiś pozytyw ;))))

    OdpowiedzUsuń
  5. Oj Eluś to się narobiło z ta nóżką ,ale wszystko będzie dobrze tylko trzeba troche czasu i cierpliwości .
    Wiesz w sumie to ja też zawsze kończę to czo zaczynam ,nie pamiętam kiedy miałam rozpoczęte choćby die robótki .Ale może miałaś taka potrzebę rozpocząć kilka naraz .Ustal kolejność i trzymaj się tego i ino mik jak się obrobisz ze wszystkim .
    Pozdrawiam Cię Kochana ,zdrówka życzę i sprawności ruchowej .
    Ewa

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ewuniu, bardzo Ci dziękuję. Postaram się już nie dopuścić do takiego stanu. Jedna robótka aż do końca ;). Przez to nie mogę Wam nic pokazać...

      Usuń
  6. Kochana Elu - najważniejsze życzę Ci dużo zdrowia
    A jeśli chodzi o niezdecydowanie... no cóż czasami i to nas spotyka :-) Ja mam zamówione dwa omotki na szyję, a i tak robię to, co chcę, czyli sweterek dla siebie :-) Bardzo jestem ciekawa, czy będę zadowolona...
    Bardzo jestem ciekawa, co stworzyłaś, więc czekam na zdjęcia :-) A na razie leż grzecznie w łóżku i odpoczywaj.
    Pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Kasiu, bardzo Ci dziękuję. Leżę grzecznie, bo nie chcę powikłań. Nie jestem już taka młodziutka, kiedy to goi się jak na przysłowiowym psie :))))
      Jak już Cię zdążyłam trochę poznać, to podejrzewam, że jak zwykle nie będziesz zadowolona ze swej robótki, ale tak naprawdę zrobisz coś wspaniałego! :))))

      Usuń
  7. No cóż, nie zawsze sport to zdrowie... A poważniej, to pomyślnego powrotu do zdrowia Ci życzę , kuruj się solidnie ! Na zdjęcia ukończonych robótek też czekam, nie mogę się napatrzeć na Twoje sweterki.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję za życzenia :) Specjalnie napisałam ten post, żeby zmobilizować się do rychłego zakończenia tych rozgrzebańców.... :)))))))))

      Usuń
  8. Nie przejmuj się tym ze rozgrzebanych kilka prac... czasem tak jest i już. Serdecznie pozdrawiam!!!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Trochę mnie to przerosło, bo nie jestem przyzwyczajona. Obawiałam się reakcji łańcuchowej - pełno rozpoczętych robótek we wszystkich koszyczkach i zakamarkach :))))))))))

      Usuń
  9. Niech nóżka szybko zdrowieje:).. tak to już jest,że jak nie mamy czasu to chcemy poleżeć, odpocząć, podziergać, a jak mamy go przymusowo więcej to wcele nie ma z tego radości..... jestem strasznie ciekawa nowych udziergów:)
    Pozdrawiam zdrowotnie;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję, Basiu. Świetnie to ujęłaś :) Ja też jestem ciekawa tych udziergów :))))

      Usuń
  10. Targają mną podobne dziewiarskie rozterki. My, drutomaniaczki, już tak mamy. Powodzenia :) Pozdrawiam cieplutko i zapraszam do siebie :) http://wharmonii.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cieszę się, że nie jestem sama w tym zagubieniu, ale postaram się szybko doprowadzić do stanu jedna robótka na drutach. :) Pozdrawiam, dziękuję za zaproszenie .

      Usuń
  11. Ja też czasami tak mam - rozpoczętych kilka robótek i nowe pomysły na następne! Kilka leży gdzieś w pawlaczach, prawie gotowych. A jeszcze na dodatek z każdego wyjścia na miasto kolejne zakupy włóczek...
    Szkoda, że tak boleśnie doświadczyłaś biegania, bo te kilka miesięcy leczenia wcale nie będą przyjemne, choć ulubione hobby jakim jest dzierganie, troszkę złagodzi Twój ból!
    Życzę zdrowia i serdecznie pozdrawiam:))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję za wsparcie. To dla mnie dużo znaczy. Kupowanie włóczek jest jak kupowanie słodyczy - zapowiada mnóstwo fajnych wrażeń :))))
      Pozdrawiam Cię Małgosiu.

      Usuń
  12. Czyli teraz Elu jest normalnie-kilka rozgrzebanych robótek:))Pobudziłaś moją ciekawość,tyle robótek i wszystkie obiecująco się zapowiadają.Niestety (dla Ciebie) czasu Ci na nie nie zabraknie.Nóżce zdrowia życzę i czekam na gotowe dzieła.A ten komin co to cała Warszawa miała paść z wrażenia też jeszcze nie gotowy?Ściskam mocno:))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. U mnie to nie jest normalnie i szybko wyjdę z tego impasu :))) Ta pierwsza robótka, torebkowa dłubaninka chyba jednak zostanie spruta. Nie zrezygnuję z tej kompozycji kolorów, ale wymyślę coś szybszego. Może po prostu podwoję nitki? A pozostałe ... może do końca tygodnia się ogarnę. Kominów zrobiłam kilka, ale Warszawa miała paść z wrażenia na widok swetra z kwiatuszków szydełkowych...no więc nie padnie.... :)
      Nóżka się goi i już boli znacznie mniej. Kiedy to piszę mija dokładnie dwa tygodnie jak siedziałam na mrozie i czekałam na pogotowie :).... Pozdrawiam Cię, Tonko serdecznie i również zdrówka życzę.

      Usuń
  13. Ja mam na to wszystko tylko jedno : " normalka", ale Perfekcyjna Pani siedzi biedna z chorą nóżką ma dużo czasu i myśli, myśli ... Elusia dużo zdrowia , dużo pomysłów i i realizacji ich oraz samych pozytywnych myśli i więcej optymizmu. A jak nóżka wyzdrowieje to wpadniesz do mnie i coś na tą chorą dusze poradzę - naleweczka?Pozdrawiam i buziaki.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Naleweczka! :) Alu, Ty zawsze wiesz czego mi trzeba :))))
      Pozdrawiam i czekam z niecierpliwością.

      Usuń
    2. A to może być szybko jak tylko zdejmiesz gips . Nalewki są dwie z aronii i z pigwowca. Na zgojenie i ukojenie.

      Usuń
  14. Biedulko....wracaj szybko do formy:) Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pozdrawiam Cię Krysiu. Staram się grzecznie przestrzegać zaleceń lekarza :))

      Usuń
  15. Elu ja też nie lubię mieć zaczętych kilku robótek- po prostu lubię skończyć to co już zaczęte.Ale czasami zdarza się tek że coś mi nie wychodzi i wiesz co wtedy robię- zaczynam następną ale dziergam wtedy to co uwielbiam czyli chustę i to taką którą robiłam już dziesiątki razy,odprężę sie przy niej i jakoś bardziej pozytywnie patrzę na świat.:)))
    Dużo zdrówka Eluniu!!!!
    Pozdrawiam Anita

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję, Anitko :) O tak, chusta jest dobra na wszystko. Już mi brakuje i tak jak pisałam u Ciebie, zamierzam zrobić Echo lub prosty szal jednym z moich ulubionych wzorów. Może nawet czapkę sobie machnę :)
      Tobie również życzę dużo zdrówka :)

      Usuń
  16. Przede wszystkim zdrowia i jak najszybszego powrotu do pełnej sprawności fizycznej! Zaczęte robótki zapowiadają się bardzo ciekawie i jestem pewna, że wkrótce przynajmniej z większością z nich się uporasz :). Nie ukrywam, że bardzo jestem ciekawa efektu końcowego :). Serdeczności :))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję, Asiu. Uporam się, uporam, muszę się uporać, bo mi się pomysły piętrzą w głowie i jeszcze jakaś eksplozja nastąpi :). Ten cieniutki sweter chyba skończę w pierwszej kolejności, później rękawy w różowym, a dłubaninkę spruję :) Zamiast tego zrobię chustę, albo szal i zrekompensuję ubytek. Bilans wyjdzie na zero i znowu będzie jedna robótka na drutach, a ja osiągnę spokój... Pozdrawiam Cię gorąco.

      Usuń
  17. Today let us have a chat next Louis Vuitton handbags What would it popular? Friends often watch Fashion Week street shooting some difficult to find these ultra-high rate of appearance of the Chanel handbags by the influx of people love.There are a number of high profile Original Rolex Watches brands now aggressively entering China, even though the majority of fine 1:1 Replica Breitling Watches sold to Chinese are still purchased outside of China, due to the high luxury tax on the mainland.Rolex Air King Brands, she says, need to have a presence in the Middle Kingdom in order to capture the traveler who will buy Omega Watches Replica when abroad.And the point that one of these awash is a watch not awash by Replica Tag Heuer?


    OdpowiedzUsuń